maandag 20 mei 2013

Alleen maar stil

SOMS KUN JE ALLEEN NOG MAAR STIL ZIJN…

Voor sommigen zal de zon nooit meer schijnen

Voor sommigen zullen de sterren nooit meer stralen…

De ogen dof

Het hart schreeuwt van woede en verdriet

Het lijf krimpt knisperend van ellende ineen

Verdwaalt in machteloosheid…

Moeder...

Voor sommigen komt het leven zomaar opeens knarsetandend tot stilstand

En heeft de werkelijkheid een te hoog prikkeldraadgehalte

Omdat er simpelweg geen woorden bestaan voor die werkelijkheid…

Dan is er alleen nog maar de stilte

Een stilte die zo doorzichtig en breekbaar is als kristal

Een gevoel dat je wilt huilen, maar dat voorbij het huilen gaat…

Wat dan rest, midden in die stilte, is nog slechts dat stille verdriet

En dat medeleven

Voor een moeder en haar eindeloze eenzaamheid

En het totale onbegrip voor dat wat er is gebeurd..

RIP: Ruben en Julian

Sterkte moeder Iris voor een verdriet dat niet in woorden is te vangen